Jean-Pierre Moueix 2025: Waarom de toekomst van Bordeaux er nog altijd rooskleurig uitziet

Dit artikel is geschreven door Niels Aarts, oprichter van Dutch Wine Apprentice en inmiddels al jarenlang een gewaardeerd partner van ons. Zijn passie voor Bordeaux gaat net zo diep als die van ons, wat iedere samenwerking zeer aangenaam maakt. Dank je wel, Niels, dat je de proeverij zo treffend hebt weten te beschrijven. Onze dank gaat ook uit naar Edouard Moueix, De Waal, Zey & Engels en uiteraard het geweldige team van Central Park Voorburg voor hun uitnodiging, ondersteuning en een werkelijk memorabele lunch. 

***

Ieder voorjaar vraagt Bordeaux wijnprofessionals om een bijzondere opdracht uit te voeren: het beoordelen van wijnen die nog niet ‘af’ zijn. De jaarlijkse En Primeur-campagne vereist van inkopers, handelaren, sommeliers en journalisten dat zij wijnen beoordelen die nog in het vat zitten, en zich proberen voor te stellen hoe deze wijnen uiteindelijk zullen worden. Het draait hierbij om ervaring, vertrouwen en begrip van hoe grote wijnen zich met de tijd ontwikkelen. Weinig wijnregio’s vragen consumenten en professionals om zo ver vooruit te kijken.

Terwijl de En Primeur-campagne van 2025 in volle gang was, reisden we af naar Central Park Voorburg voor een proeverij georganiseerd door De Waal, Zey & Engels, vertegenwoordigers van het Jean-Pierre Moueix-portfolio in Nederland. Op uitnodiging van De Bruijn in Wijnen sloten we aan bij leden van de Nederlandse wijnhandel voor een presentatie van de Jean-Pierre Moueix-wijnen van 2025, gevolgd door een lunch met Edouard Moueix.

De keuze voor de locatie voelde bijzonder passend. Onder leiding van eigenaar en general manager Joey de Kruijf heeft Central Park zich ontwikkeld tot een van de toonaangevende fine dining-restaurants van Nederland, gebouwd rond een filosofie waarin gastvrijheid, gastronomie en wijn als gelijkwaardige partners worden beschouwd. Samen met chefs Tim Bood en Hette Hettema en sommelier Sasja Moonen heeft het team een restaurant gecreëerd waar doordachte gastronomie en een serieuze wijncultuur op natuurlijke wijze samenkomen. Het vormde de ideale omgeving voor een gesprek over enkele van de meest begeerde wijnen van Bordeaux.

De timing kon nauwelijks relevanter zijn. Bordeaux bevindt zich op een interessant moment in zijn geschiedenis. Consumptiepatronen veranderen, verzamelaars worden selectiever en de concurrentie van andere gerenommeerde wijnregio’s is groter dan ooit. Tegelijkertijd produceren veel toonaangevende châteaux wijnen van opmerkelijke precisie en consistentie, het resultaat van decennialange investeringen in wijngaarden, wijnkelders en een steeds diepgaander begrip van terroir.

Verder kijken dan het vat

De jaargang 2025 verschijnt dan ook op een bijzonder bepalend moment. Het is een jaargang die mogelijk net zoveel vertelt over de toekomst van Bordeaux als over het groeiseizoen zelf. De ochtendproeverij richtte zich op vier wijnen uit het Jean-Pierre Moueix-portfolio: Château Hosanna, Château La Fleur-Pétrus, Château Trotanoy en Château Bélair-Monange. Toch werd de bredere betekenis van de jaargang pas echt zichtbaar tijdens de lunch.

Kort nadat de laatste vatmonsters waren ingeschonken, verschoof het gesprek van de toekomst van Bordeaux naar het verleden. Op tafel verschenen flessen die decennia aan wijnhistorie vertegenwoordigden. Een Jeroboam Taittinger Brut Réserve verwelkomde de gasten, gevolgd door Giaconda Estate Vineyard Chardonnay 2021, waarna de aandacht volledig naar Bordeaux ging met La Fleur-Pétrus 2000 uit Magnum, Bélair-Monange 2016 uit Magnum en Château Magdelaine 1998. Samen herinnerden zij ons eraan dat de En Primeur-wijnen die eerder die ochtend waren geproefd dezelfde tand des tijds moeten doorstaan.

De Moueix-wijnen van 2025 in vogelvlucht

• Château Bélair-Monange 2025 | 98/100 DWA-score
• Château Trotanoy 2025 | 97/100 DWA-score
• Château Hosanna 2025 | 95/100 DWA-score
• Château La Fleur-Pétrus 2025 | 95/100 DWA-score

De ruggengraat van de jaargang is onmiskenbaar. Toch domineren de tannines zelden. In plaats daarvan zorgen zij voor structuur en bewaarpotentieel, terwijl fruit en terroirexpressie vanaf het begin aanwezig blijven.

Gezien de droogte en de langdurige zomerhitte zou men brede, krachtige wijnen verwachten. In plaats daarvan tonen de beste voorbeelden energie, spanning en precisie. Dit is geen jaargang waarin reputatie alleen succes garandeert. De beste wijnen komen van producenten die het groeiseizoen met precisie en geduld hebben begeleid. Wat in Voorburg duidelijk werd, is dat de beste châteaux een uitdagend groeiseizoen hebben omgezet in wijnen met een opmerkelijke balans. Ze bezitten concentratie zonder overdaad, structuur zonder stroefheid en frisheid zonder dun te worden.

Een jaargang gevormd onder druk

Lezers van het recente rapport van Dutch Wine Apprentice Bordeaux 2025: Precision Under Pressure zullen al bekend zijn met de grote lijnen van het groeiseizoen. In de hele regio werden producenten geconfronteerd met een jaar dat precisie vereiste in plaats van ingrijpen, geduld in plaats van reactie. De Moueix-domeinen ondervonden die uitdagingen uit eerste hand.

Een relatief zachte winter zorgde voor een vroege uitloop van de knoppen, gevolgd door een warm voorjaar dat een gezonde bloei en vruchtzetting mogelijk maakte. De echte uitdaging kwam in de zomer. Vanaf half mei nam de droogte toe, met als hoogtepunt periodes van extreme hitte. Volgens Edouard Moueix liepen de temperaturen in sommige percelen in direct zonlicht op tot boven de 50°C. Op bepaalde jonge grindpercelen van Hosanna was het zelfs kortstondig de vraag of de wijnstokken het zouden overleven.

Wat de jaargang uiteindelijk vormgaf was niet de hitte, maar het moment waarop verlichting kwam. Eind augustus viel er regen, precies op het moment dat de wijnstokken die het hardst nodig hadden. Het resultaat was een oogst van kleine druiven, van nature geconcentreerd fruit en opvallend hoge tannineniveaus. Op papier zouden die omstandigheden brede en krachtige wijnen doen vermoeden. In de praktijk ontstond tijdens de proeverij juist de tegenovergestelde indruk. Steeds opnieuw bleek frisheid het bepalende kenmerk.

De wijnen bezitten concentratie en structuur, maar voelen zelden zwaar aan. De tannines zijn overvloedig aanwezig, maar opmerkelijk rijp. De zuren blijven levendig. Het is een jaargang die kracht combineert met beheersing, concentratie met energie. En misschien nog belangrijker: het is een jaargang die doordachte wijnbouw beloont.

Tijdens ons gesprek na de lunch benadrukte Edouard Moueix zorgvuldig dat hij 2025 niet als een universeel grote jaargang beschouwt. In zijn visie vereist grootsheid dat iedere wijngaard boven zichzelf uitstijgt. Dat is niet het verhaal van 2025. Het is juist een jaargang waarin de keuze van de producent ertoe doet, waarin het verschil tussen goede en uitzonderlijke châteaux in de loop der tijd waarschijnlijk steeds duidelijker zichtbaar zal worden.

Drie conclusies van de Moueix 2025-proeverij

1. Rijpe tannines definiëren de jaargang
2. Frisheid is de verrassing
3. De keuze van de producent is bepalend

Vier uitingen van terroir

Weinig producenten bieden zo’n overtuigende dwarsdoorsnede van de absolute topterroirs van de rechteroever als Moueix. Samen laten Hosanna, La Fleur-Pétrus, Trotanoy en Bélair-Monange zien hoe sterk naburige wijngaarden van elkaar kunnen verschillen. Tegelijk illustreren ze een van de kernprincipes van de Moueix-filosofie: iedere locatie haar eigen identiteit laten uitdrukken, in plaats van te streven naar een uniforme huisstijl.

Château Hosanna 2025, Pomerol | DWA-score: 95/100

Hosanna vangt de warmte van de jaargang en behoudt tegelijkertijd bewonderenswaardige beheersing. Aroma’s van zwarte kersen, pruimen, viooltjes en pure chocolade komen naar voren naast subtiele tonen van grafiet en specerijen. De smaak is geconcentreerd maar evenwichtig, waarbij Cabernet Franc frisheid en aromatische lift toevoegt aan de royale Merlot-kern. De afdronk is lang en verfijnd, gedragen door fijnkorrelige tannines die wijzen op aanzienlijk rijpingspotentieel.

Château La Fleur-Pétrus 2025, Pomerol | DWA-score: 95/100

La Fleur-Pétrus biedt een elegantere interpretatie van de jaargang. Florale aroma’s, braambessenfruit en zoete specerijen leiden naar een smaak die wordt gekenmerkt door een zijdeachtige textuur en precisie. Laag na laag ontvouwt het fruit zich geleidelijk, ondersteund door levendige zuren en perfect geïntegreerde tannines. Doorheen het geheel heerst een moeiteloos gevoel van harmonie dat de weerspiegeling vormt van het uitgebreide wijngaardwerk dat de afgelopen twee decennia op het domein is verricht.

Château Trotanoy 2025, Pomerol | DWA-score: 97/100

Diepgaand, gestructureerd en onmiskenbaar Trotanoy. Donkere kersen, cassis, grafiet, cacao en ijzerrijke aarde komen samen in een wijn met een opmerkelijke diepgang. De concentratie is enorm, maar de wijn verliest nooit zijn balans. De beroemde klei- en ijzerrijke bodems van het château lijken bijzonder goed te hebben gepresteerd onder de omstandigheden van 2025, wat resulteert in een wijn met indrukwekkende structuur en uitzonderlijk bewaarpotentieel.

Château Bélair-Monange 2025, Saint-Émilion | DWA-score: 98/100

Als er één wijn was die zowel de uitdagingen als de kansen van deze jaargang wist te vangen, dan was het Bélair-Monange. Zwarte bes, gekneusde bloemen en kalksteenachtige mineraliteit bepalen het aromatische profiel. In de mond combineert de wijn concentratie met buitengewone energie, waarbij dichtheid wordt geleverd zonder zwaarte en kracht zonder overdaad. De tannines zijn uitzonderlijk verfijnd, terwijl de afdronk lang, mineraal en prachtig gefocust is. Binnen een sterke line-up onderscheidde Bélair-Monange zich niet omdat hij groter of rijker was, maar omdat hij alle bepalende kenmerken van de jaargang in één wijn leek te verenigen.

Klimaatadaptatie in de praktijk

Een van de meest interessante aspecten van de proeverij was hoe duidelijk de verschillende terroirs op hetzelfde groeiseizoen reageerden. In Pomerol hielpen de diepe kleigronden de wijnstokken periodes van waterstress te doorstaan. Bij Trotanoy droegen die kleirijke percelen bij aan de diepgang en structuur van de wijn. Bij Hosanna en La Fleur-Pétrus zorgde de combinatie van grind en klei voor wijnen die concentratie met frisheid combineerden. Aan de andere kant van de rivier in Saint-Ėmilion speelde het kalksteenplateau van Bélair-Monange een andere rol. Kalksteen werkt als een natuurlijke regulator: het helpt frisheid te bewaren in warme jaren en houdt de balans in stand wanneer de omstandigheden extreem worden.

De les draaide niet alleen om klimaatverandering. Het ging over aanpassing. De beste huizen onderscheiden zich steeds meer door hoe effectief zij hun terroirs begrijpen en ermee werken onder veranderende omstandigheden. De jaargang 2025 bood daarvan een duidelijke demonstratie.

Lunch als les in tijd

Als de proeverij over potentieel ging, dan ging de lunch over bewijs. De locatie kon nauwelijks passender zijn. Central Park geldt al lange tijd als een van de meest ambitieuze culinaire bestemmingen van Nederland, en bij deze gelegenheid leverden keuken en bediening een lunch af die volledig aansloot bij het niveau van de geschonken wijnen.

Onder leiding van Joey de Kruijf presenteerden chefs Tim Bood en Hette Hettema een menu dat precisie combineerde met ingetogenheid. Iedere gang voelde zorgvuldig doordacht, waardoor de wijnen centraal konden blijven staan zonder dat de gerechten naar de achtergrond verdwenen. Het is een delicate balans die veel restaurants moeilijk weten te bereiken, zeker wanneer de wijnen zelf waarschijnlijk het gesprek domineren.

De openingscombinatie van Iberico Pata Negra en Gillardeau-oester zette direct de toon. Daarna volgden verfijnde bereidingen, waaronder pieterman met groene erwt en citroen en heilbot met witte asperges, waarna het menu vervolgde met Nederlands lam en een selectie ambachtelijke kazen. Ter begeleiding van de vatmonsters van 2025 had Edouard Moueix verschillende grote flessen uit de familiekelders geselecteerd, die een waardevol referentiepunt vormden voor de wijnen die eerder die ochtend waren geproefd. Sommelier Sasja Moonen van Central Park begeleidde de gasten door de line-up, die gedurende de lunch blind werd geserveerd.

Deze aanpak verlegde de aandacht van namen en reputatie naar stijl, rijpheid en terroir. In plaats van de flessen te behandelen als zeldzame verzamelobjecten, presenteerde Sasja ze als onderdeel van een breder gesprek over plaats, tijd en evolutie. Zo ontstond een natuurlijke dialoog tussen de wijnen, de gerechten en de thema’s die aan tafel werden besproken.

Het eerste grote statement kwam in de vorm van La Fleur-Pétrus 2000 uit Magnum. Vijfentwintig jaar na de oogst toonde de wijn precies de kwaliteiten die grote Bordeaux blijven onderscheiden. Lagen van cederhout, tabak, truffel en aarde hadden zich ontwikkeld zonder frisheid of vitaliteit te verliezen. Plotseling werd de discussie over de jaargang 2025 tastbaar.

De Bélair-Monange 2016 bood een ander perspectief. Nog altijd jeugdig, maar tegelijkertijd onthulde hij al de precisie en het kalksteenkarakter die eerder die ochtend ook in het vatmonster van 2025 merkbaar waren geweest. Tot slot bood Château Magdelaine 1998 een blik op de geschiedenis die aan Bélair-Monange voorafging. Geproduceerd vóór de fusie die uiteindelijk leidde tot het huidige château, vormde deze wijn een brug tussen de moderne renaissance van Bélair-Monange en de lange geschiedenis van Saint-Émilion zelf.

Samen brachten deze wijnen bijna drie decennia Bordeauxgeschiedenis samen in één maaltijd. Belangrijker nog: ze transformeerden de middag van een eenvoudige En Primeur-presentatie tot iets veel boeienders: een gesprek over hoe grote wijnen zich ontwikkelen, waarom geduld belangrijk is en wat de vatmonsters van vandaag uiteindelijk kunnen worden.

Optimisme zonder illusies

Een van de meest opvallende aspecten van het gesprek met Edouard Moueix was zijn bereidheid om openlijk over de uitdagingen van Bordeaux te spreken. Er werd nauwelijks geprobeerd een geromantiseerd beeld van de markt te schetsen. De concurrentie is groter dan ooit, consumentengedrag blijft veranderen en Bordeaux neemt niet langer overal ter wereld automatisch de dominante positie in die het ooit had.

Toch ontbrak pessimisme opvallend genoeg volledig. Ontspannen, betrokken en gul met zijn tijd sprak Moueix minder als iemand die Bordeaux verdedigt en meer als iemand die ervan overtuigd is dat de regio aan een nieuw hoofdstuk begint. Volgens hem beginnen veel van de investeringen van de afgelopen twee decennia nu pas hun volledige potentieel te tonen. Toonaangevende châteaux in Bordeaux hebben fors geïnvesteerd in wijngaarden, keldertechnologie, perceelselectie en een diepgaander begrip van terroir. Het resultaat is volgens hem een niveau van precisie en consistentie dat een generatie geleden moeilijk voorstelbaar was. De ironie is dat Bordeaux mogelijk enkele van zijn mooiste wijnen produceert juist op het moment dat de regio wordt uitgedaagd om opnieuw na te denken over hoe zij zich aan de wereld presenteert.

Hoewel Moueix nog steeds gezonde consumentenvraag en oprechte interesse in Bordeaux ziet, denkt hij dat een deel van de uitdagingen elders in de keten ligt. Concurrentie komt steeds vaker niet alleen uit andere wijnregio’s, maar ook uit de manier waarop wijnen worden gepresenteerd en gepromoot. Sommeliers, retailers en wijnhandelaren hebben meer keuze dan ooit, terwijl nieuwere regio’s vaak profiteren van de aantrekkingskracht van het ontdekken.

Voor Bordeaux bestaat de opdracht daarom niet alleen uit het maken van grote wijn. Het gaat erom opnieuw verbinding te maken met de mensen die die wijnen uiteindelijk op schappen, wijnkaarten en eettafels plaatsen. Consumenten vragen volgens hem nog altijd vaker naar Bordeaux dan velen denken. De uitdaging is ervoor te zorgen dat Bordeaux onderdeel blijft van het gesprek wanneer aanbevelingen worden gedaan.

Terwijl hij sprak, werd duidelijk dat zijn optimisme niet geworteld is in nostalgie. Het is gebaseerd op de overtuiging dat de toekomst van Bordeaux uiteindelijk wordt bepaald door de kwaliteit in het glas. Afgaande op de wijnen die die dag in Voorburg werden geschonken, zou hij zomaar gelijk kunnen hebben.

Eerst wijn, daarna marketing

Tijdens ons gesprek na de lunch keerde Edouard Moueix herhaaldelijk terug naar een thema dat verrassend verfrissend aanvoelde in de wereld van luxe wijn: wijn is bedoeld om gedronken te worden.

In een tijd waarin gesprekken over topwijnen vaak draaien om schaarste, verzamelwaarde en investeringen, blijft de visie van Moueix geworteld in het eenvoudige idee dat wijn bestaat om plezier te schenken. Diezelfde filosofie bepaalt ook hoe hij naar de toekomst van Bordeaux kijkt.

De generatie die merken bouwde rond exclusiviteit behaalde buitengewone successen. Toch denkt Moueix dat consumenten vandaag de dag naar iets anders zoeken. Zij zoeken ervaringen, verbinding en authenticiteit in plaats van alleen status. Misschien kwam zijn meest veelzeggende uitspraak toen hij sprak over producenten en consumenten: "Niemand drinkt de producent. Ze drinken de wijn." Het is een eenvoudige uitspraak, maar wel een die veel zegt over de aanpak van de familie. De wijngaard blijft het middelpunt van de aandacht. De wijn blijft de uiteindelijke maatstaf voor succes. Alles daarbuiten is van secundair belang.

Bélair-Monange en de visie van Moueix

Als er één domein is dat vandaag de richting van het Moueix-portfolio symboliseert, dan is het Bélair-Monange. Al meer dan vijftien jaar investeert de familie fors in het herstel van dit historische château in Saint-Émilion. Het project omvatte een uitgebreide herontwikkeling van de wijngaarden, restauratie van de kalksteengroeven onder het domein en recentelijk de voltooiing van de opvallende nieuwe wijnkelder ontworpen door Herzog & de Meuron.

De jaargang 2016 liet zien hoe ver het domein is gekomen. De 2025 suggereert dat het project misschien wel aan zijn meest opwindende hoofdstuk begint. Op veel manieren weerspiegelt Bélair-Monange de bredere thema’s van deze dag: respect voor geschiedenis, investeren in de toekomst en het geloof dat grote terroirs nog altijd in staat zijn wijnen voort te brengen die veranderende mode overstijgt.

Het sterkste argument van Bordeaux: waarde

Het meest prikkelende gesprek van de middag ging over de positie van Bordeaux binnen de huidige markt voor topwijnen. Geen enkele andere prestigieuze wijnregio combineert historische reputatie, bewezen levensduur, wereldwijde erkenning en productieschaal op dezelfde manier. Minstens zo belangrijk is dat veel producenten hebben gereageerd op veranderende marktomstandigheden met realistischer prijsstellingen. Dat is van belang.

Verzamelaars spreken steeds vaker over minder, maar beter drinken. In die omgeving is Bordeaux mogelijk beter gepositioneerd dan velen denken. De beste wijnen van 2025 bieden directe aantrekkingskracht dankzij hun rijpe tannines en frisheid, terwijl zij tegelijkertijd het bewaarpotentieel behouden dat de regio al generaties lang kenmerkt. In combinatie met een meer gematigde prijsstelling vormen zij een bijzonder aantrekkelijk aanbod binnen het moderne landschap van topwijnen.

De uitdaging is niet of Bordeaux kan concurreren. De uitdaging is ervoor te zorgen dat consumenten, handelaren, sommeliers en verzamelaars de waarde blijven herkennen die Bordeaux nu al biedt.

Vooruitkijken

Het vormde een passende afsluiting van een middag in Central Park, waar gastvrijheid, ambitieuze gastronomie, gerijpte wijnen en onafgewerkte vatmonsters samenkwamen en een zeldzame kans boden om Bordeaux niet te bekijken door de lens van één enkele jaargang, maar door die van tientallen jaren ontwikkeling.

Toen de laatste glazen Château Magdelaine 1998 werden ingeschonken, voelden de vatmonsters van 2025 al iets anders aan. Niet omdat zij veranderd waren, maar omdat de gerijpte wijnen een glimp hadden gegeven van hun mogelijke toekomst. In Bordeaux blijft dat de ultieme maatstaf van een jaargang. Niet hoe indrukwekkend hij oogt in een proefruimte, maar wat hij twintig jaar later is geworden.